۱۳۹۱ بهمن ۳۰, دوشنبه

توت فرنگی های اندازه ی گلابی ریخته اند پشت وانت های شهر که چی ؟ که مُچ من را بگیرند ؟ که طرف از دور بگوید اینا توت فرنگی اند و من جفت پا بروم روی ترمز؟ و خداوند هزار نشانه فرستاد تا من بفمم دل خری دارم 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر